Verslag uitzetting spiegelkarper 24 oktober 2005
Eindelijk komt het bevrijdende telefoontje van Jan van Mechelen, viskweker van Viskweekcentrum Valkenswaard (ooit van de OVB, nu zelfstandig opererend), binnen bij ondergetekende. De spiegels zouden volgende week maandag geleverd gaan worden. “Tant pie”, zou een Fransman zeggen, “storten maar, ik moet werken”. Echter niet voor ons, wij hadden het ambitieuze plan opgesteld om al die vis stuk voor stuk te meten, te wegen, te fotograferen en uit te zetten op drie locaties in Den Haag, min of meer tegelijkertijd…
Mooie spiegelkarper voor het Haagse boezemwater
Dat vergt toch wat logistieke planning en de benodigde mankracht.
Gelukkig blijken alle toegezegde beloften van een aantal leden van de KSN regio Den Haag (KarperStudiegroep Nederland) goud waard - vrijwel iedereen neemt een vrije dag op - want met z’n drieën presteer je dan niks… Totaal dus 21 man, naast drie vrijwilligers van de Commissie Visstandbeheer Polderwateren van de GHV.
In de stromende regen en maar wachten… het blijkt dat de chauffeur een tikkie verdwaald is in de polder omdat hij ergens bij Gouda wegens een ongeluk van zijn route af moest wijken wegens een in de IJssel gereden vrachtauto… ik word er zelfs een tikkie nerveus van. Eindelijk komt na veel over en weer mobiel contact de vrachtauto met de vis in zicht bij de eerste lokatie, de Waterpartij, en kunnen we beginnen met de eerste lading vis (100 kg) uitladen en in gereedstaande bakken met vers water doen. Iedereen staat te popelen om aan de slag te gaan, niet in de laatste plaats omdat 1,5 uur blauwbekken in de regen niet je dat is, gelukkig zijn het allemaal vissers.
De eerste partij spiegels bij de waterpartij
Maar eerst moest er even een staatsieportet van Joop Fortuin, onze voorzitter, geschoten worden met de allereerste Haagse Boezemspiegelkarper. Aan Joop was duidelijk te merken dat hij meer gewend was aan slanke forellen uit de Kyll. Hoppa, die eerste zwemt!
Hierna gingen we in sneltreinvaart aan de slag. Rob Cramer zorgde voor het uitvangen van telkens 1 vis die hij na meting doorgaf aan een wachtende vrijwilliger met emmer. Deze zorgde voor weging en voor plaatsing op de zgn. fotografeerplank.
Voorzitter Fortuin zet de eerste spiegelkarper uit
Achter deze plank zat iemand anders om de vis in de gaten te houden en om telkens het kaartje met specifieke gegevens en nummer te verwisselen. Dit kaartje was aangemaakt tijdens de ‘gang’ van de vis door meting en weging door weer iemand anders. Hierna werd telkens een foto gemaakt waarna als icing on the cake de vis uitgezet werd. Kom maar terug als je groot bent!
Even een zijsprongetje. Oorspronkelijk was het de bedoeling om de zgn. Valkenswaardspiegel uit te zetten, een oerhollands (kweek)product. Maar in de week voor levering bleek dat daar ondanks dat er ca. 100.000 kleine visjes een paar zomers daarvoor vanuit Nederland naar Duitsland gebracht waren om daar groter te groeien, toch maar een paar 1000 van over waren en uiteraard wilde iedereen die hebben. Ik heb toen in goed overleg met de viskweker (iedereen noemt hem nog steeds ‘de OVB’) afgesproken dat hij onze zending zou aanvullen met een Duitse stam (uiteraard geheel gezond en met gezondheidsverklaring). Zelf vond ik dat een voordeel; de variatie zou dan nog veel groter worden door de verschillende stammen, waardoor ook terugherkenning makkelijker zou moeten worden.
Zien jullie ons de volgende 10 winters al zitten, vele avonden achter de computer om uit te zoeken welke spiegels het nou zijn? Ik ken mensen die er een hobby binnen een hobby van gemaakt hebben. En een bijkomend voordeel is dat de Duitse vissen iets meer teruggevangen worden in den lande omdat ze klaarblijkelijk iets sterker zijn dan onze Nederlandse broeders (het is niet anders). Wellicht helpt ook het iets grotere aanlevergewicht mee. Zeker nodig, want bij ons aan de Waterpartij zaten de aalscholvers al aan de overkant te wachten. Gelukkig is juist de waterpartij voorzien van de vele bomen in het water… dus schuilmogelijkheden genoeg.
Opperstalmeester John bij locatie twee aan het Verversingskanaal
Al na een uur hadden we het er op zitten, jammer eigenlijk want niets is leuker dan de ene na de ander prachtige vis te mogen bekijken; ik kan dat uren volhouden. Snel opruimen en met een klein clubje nog even naar de volgende uitzetpunten, het Verversingskanaal en de Veenendaalkade. Bij de eerste aangekomen konden we direct al door, deze mannen hadden echt in razend tempo gewerkt. Langzaam aan wordt het droog wanneer we aan de Veenendaalkade aankomen en ook hier is men bijna klaar.
Het plaatsen van de vis op de fotoplank
Op naar De Stek voor een afterparty en even warm worden met een bakkie troost. Iedereen bedankt voor de hulp, en wellicht voor wie volgend jaar ook zijn handen uit de mouwen wil steken, die kan zich melden op de site of bij de commissie Haags Viswater.
En maar hopen dat ‘onze’ karper veelvuldig gevangen gaan worden overal in het boezem, groter groeiend en groter groeiend…
Hans Moolenaar, coördinator SkP Den Haag
De ploeg in actie langs de Veenendaalkade
(C) 2005 - Alle rechten voorbehouden